dobberpraat week 42-2017

Het is zondagavond en weer tijd voor een stukje tekst over mijn belevenissen in Brucht. Ik ben deze week weer druk geweest in de tuin. Rommel opruimen zoals uitgebloeide bloemen , bladeren en eikels. Vooral van die laatste zijn er dit jaar meer dan genoeg.Het geheel heb ik een beetje afgewisseld met de sportschool en met wat vergaderingen en niet te vergeten een potje vissen. Dinsdagavond hadden we vergadering van de wedstrijdcommissie.Probleem is dat er enkele mensen mee stoppen op zich logisch als je het al jaren lang gedaan hebt. Vrijwilligers is toch al een probleem en ik denk niet alleen bij ons Iedereen wil vissen maar je moet toch echt ook mensen hebben die het willen organiseren en dat wordt zo langzamerhand een steeds groter probleem. Eigenlijk begrijp ik het niet zo goed, ja iedereen heeft het druk dat heb ik ook, maar het is toch ook logische dat je ook eens de handen uit de mouwen steekt. Als iedereen zegt dat ze niet kunnen wachten komt er niets meer van de grond. Steeds meer werk wordt er afgeschoven naar de leden dat zal bij iedere vereniging wel zo zijn. Ook bij ons dus, met elkaar maak je een vereniging.Men maakt zich er vaak wel heel makkelijk vanaf door te zeggen dat je geen tijd hebt. Ik zie zo veel mensen die zeggen dat ze geen tijd hebben en als je ze dan ergens tegenkomt blijkt dat ze totaal geen drukte hebben . Iedereen heeft tijd het is maar hoe je het in deelt en nog belangrijker wat je er voor over hebt. Niets is makkelijker dan zeggen dat je geen tijd hebt en dan anderen het werk laten doen. Van zulke mensen baal ik als een stekker. Iedereen die lid is van een vereniging zou ook eens wat vrijwilligerswerk moeten doen. Wat dat betreft mag het van mij verplicht worden. Als ik naar mij zelf kijk dan kom ik tot de ontdekking dat ik al zo`n 25 jaar in het bestuur zit en ondanks herhaaldelijk aandringen is niemand bereid om het stokje ook eens een paar jaar over te nemen. Wat een waardeloze mentaliteit, vaak commentaar hebben en zelf niks doen. Ik ben er zo langzamerhand helemaal klaar mee. Lekker van een ander profiteren, wat ongelooflijk slap. Maar goed dinsdag ben ik met wat vrienden wezen vissen in het kanaal bij Bergentheim. Vissen is een echt fenomeen, hoe langer ik vis des te raadselachtiger vindt ik het. Dinsdag zitten we op een stuk van misschien 100 m met vier man te vissen, twee er van vangen weinig vis en de andere twee vangen behoorlijk veel vis. Ogenschijnlijk vissen we allemaal gelijk en toch vangen er twee weinig vis. Donderdag zijn de kleinkinderen weer bij ons geweest, dat blijft leuk.Vrijdag heb ik gras gemaaid, het zal wel een van de laatste keren zijn denk ik zo. Als je ouder wordt krijg je steeds meer hekel aan de herfst en de winter. Ik zal blij zijn als het weer voorjaar is. Gisteren heb ik de een na laatste competitiewedstrijd gevist in het kanaal in Bergentheim. Even na het beginsignaal komt er een grote grindbak vol gas voorbij schuiven en gebeurd was het met de vangsten. Ik had geluk want ik zat op een eindstek en heb toch nog vijftien vissen gevangen en daarmee de wedstrijd gewonnen. Zaterdagavond weer voetbal kijken natuurlijk. Vanmorgen was ik al weer vroeg op weg naar Zwolle voor de tweede wedstrijd in de stadsgracht. Het was opnieuw prachtig weer en er waren mooie vangsten. Voor mij was de derde plaats weggelegd. Ook hier was opnieuw het ook al hier bovengenoemde fenomeen aanwezig Prima vangsten en van het een op het andere moment was het totaal afgelopen. Dus had ik nog een uur tijd om te piekeren wat daar toch in hemelsnaam de oorzaak van kan zijn. Dat piekeren zal nog wel even voortduren want ik ben er nog steeds niet achter. Vanmiddag weer voetbal gekeken en nu even een stukje schrijven. Zo dat was het dan weer Tot volgende week.