dobberpraat week 40-2016

Het is zondagavond en tijd oor mijn wekelijkse stukje tekst. Maandagmiddag had ik een afspraak met iemand die vrij ernstig ziek is en die ik nog heel goed ken van de tijd dat ik nog bij de volleybal in Hardenberg speelde. Ik heb een zwak voor mensen die plotseling iets ernstigs overkomt zoals deze man. Zoiets kan jou natuurlijk ook zo maar overkomen. Omdat we elkaar kenden wist hij natuurlijk dat ik veel met de visserij van doen heb. We gaan samen naar dezelfde sportschool en toen werd mij gevraagd of ik een keer met hem wilde vissen. Ja en zoiets kan ik niet weigeren dus zijn we maandagmiddag wezen vissen in Rheeze in de Vecht. Omdat hij niet zo goed kan lopen hadden we onze spullen op een aanlegsteiger voor kano`s gezet. Eerst wiebelde het nogal want dat ding drijft op het water. We hebben onze spullen klaar gemaakt en ik heb hem wat geholpen met uitpeilen en het uit loden van de dobber. Omdat hij met gevlochten lijn vist heb ik er maar een lusje ingelegd en een onderlijntje gemonteerd en toen kon het vissen beginnen. Beetje voer er in, maden op de haak en vissen maar, al snel werden de eerste vissen gevangen meest blankvoorn maar ook grote baarzen.
Mijn metgezel genoot er zichtbaar van en dat maakt je gelukkig. Uiteindelijk heeft hij 14 vissen gevangen het grootste aantal wat hij ooit gevangen had. Hij zat een beetje met verbazing naar mijn visserij te kijken, zoveel vis vangen in zo`n korte tijd had hij nog nooit gezien. We hebben samen lekker zitten genieten onder het genot van een bak koffie en veel oude herinneringen opgehaald.
Om vijf uur kwam zijn vrouw hem ophalen en al snel vroeg hij gaan we dit nog eens doen. Mijn antwoord was natuurlijk ja. en dus gaan we morgenmiddag opnieuw samen vissen. Het doet je natuurlijk wel iets als een goede bekende zo getroffen wordt. Het zal je maar overkomen je kunt het niet goed bevatten tot het jezelf overkomt. Mijn advies is doe eens wat voor een ander het is uitermate dankbaar werk en misschien heb jij ook wel een keer hulp nodig al hoop je dat natuurlijk niet. Zaterdag hebben we onze laatste competitiewedstrijd gevist in het kanaal in Brucht het was niet best al mag ik niet klagen met een vangst van 28 vissen met een gewicht van ruim 2 kg. Het leverde een tweede plaats op en daar was ik zeer tevreden mee. Dinsdag,woensdag, donderdag en vrijdag in de tuin gewerkt om die zoveel mogelijk winter klaar te maken als het tenminste nog weer winter wordt. Ook heb ik nogal eens vergadering dat krijg je als je overal met je neus in zit. Zaterdag moeten wij het clubkampioenschap van Oost Nederland organiseren en dat vraagt veel aandacht. Eerst moet het gras nog gemaaid worden dan moet er een tent geplaatst worden en een toiletwagen aansluiten je kunt immers niet iedereen de bosjes insturen. Het parcours moet klaar gemaakt worden en natuurlijk hebben we een aantal vrijwilligers nodig die ons helpen. Het wordt dus een zeer drukke week dit keer. Nog een paar weken en dan is het afgelopen. Alhoewel dan begint gelijk ook al weer de wintercompetitie. Hopelijk dat de deelnemers dan ook nog wat vis vangen. Tussen door wat sporten natuurlijk en rommelen in de tuin. Vanmorgen vroeg opgestaan om naar Max te kijken. Hij deed het weer heel goed en ook heel volwassen want Hamilton kwam er maar niet langs. Hij heeft toch iets speciaals wat andere coureurs niet hebben zo jong nog en toch heel volwassen. Daar gaan we nog heel veel plezier aan beleven dat weet ik zeker. Gisteren na het vissen ben ik met mijn vrouw naar de open dag geweest van het nieuwe asielzoekerscentrum in Hardenberg. We zijn er wel van onder de indruk gekomen. We mogen ons gelukkig prijzen dat ons dit niet overkomt.Natuurlijk kost het klauwen met geld maar je kunt die mensen ook niet laten barsten. Andere landen hebben ons ook geholpen in de oorlog dus vindt ik het logisch dat we nu iets terug doen. Ik heb er geen moeite mee onder een voorwaarde men moet zich wel aanpassen aan onze normen en waarden en niet andersom. Nu stop ik er mee anders weet ik niets meer voor volgende week