dobberpraat week 34-2016

Het is zondagavond en tijd voor mijn wekelijkse stukje tekst vanuit Brucht. Maandagavond heb ik gevist in Zwolle in het Zwolle IJsselkanaal bij Bergia. Het loten ging prima no 1 een kopstek kwam uit de hoge hoed. Een wereld stek op de hoek bij de haven waar je normaal gesproken goed een visje kunt vangen. Ik heb er al eens eerder gezeten en toen gewonnen. Vol goede moed ben ik dan ook aan de wedstrijd begonnen. Gelijk in de eerste drift ving ik een dikke voorn en dat geeft natuurlijk een goed gevoel. De tweede aanbeet liet echter wel heel lang op zich wachten en dan slaat de twijfel toe. Niets lukte en er was op mijn stek werkelijk geen vis te vangen. Hoe raar kan een wedstrijd verlopen. Uiteindelijk wist ik vier vissen te vangen. Een dikke teleurstelling voor mij natuurlijk. Geen idee hoe ik het voor elkaar krijg je doet alles hetzelfde als vorig jaar maar het lukt voor geen meter. Diep teleurgesteld kwam ik dus weer bij moeder de vrouw. Om even mijn gram te halen heb ik dinsdag meegedaan met een wedstrijd in Westerhaar in het Veenkanaal. Het is niet mijn favoriete water maar het is beter als thuis zitten. Nummer 41 was mijn plek deze keer, volgens mij op dezelfde plek als vorig jaar en toen zat ik nog in de prijzen. Het is vlak bij het dieren pension en ik heb dan ook de hele wedstrijd honden horen blaffen in alle toon hoogten. Als ik daar naast moest wonen was ik rap vertrokken dat staat vast. Als je goed vangt merk je het niet zo omdat je dan de focus beter vast kunt houden. Maar goede vangsten zijn er tegenwoordig bijna niet meer en dan gaat men zich aan zulke dingen ergeren. Ik heb opnieuw vier vissen gevangen het was in ons vak echt droevig het vak werd gewonnen met 900 gr. met 350 gr. zat je nog in de prijzen. Wat een drama. Maar het was na afloop nog wel even gezellig tijdens de barbecue. Verder ben ik deze week druk geweest met het herstellen van de afrasteringen van de schapenweide en de aan en afrit naar de straat. Het ligt er nu weer netjes bij en ik hoef niet bang te zijn dat de schapen op reis gaan.We hadden deze week de Labrador van onze zoon op bezoek omdat ze met het gezin naar Tjechie waren met vakantie. Het dier had het hier duidelijk goed naar de zin want er werden geen gekke dingen uitgehaald. Als er zoveel ruimte is als bij ons dan is het prachtig voor deze dieren. Gisteren heb ik de laatste wedstrijd gevist van dit seizoen in Zwolle er werd tot slot een gezellige koppelwedstrijd met elkaar gevist. Ook daar waren de vangsten niet best. Veel kleine vis gevangen grondels en op het laatst nog wat witvis maar we konden er niet van in extase raken. Na afloop was de prijsuitreiking in het clubhuis van De Hengelsport. Er was een 8e plaats voor mij in de competitie het slechtste resultaat zo lang ik daar mee vis. Bij de koppelwedstrijd waren we laatste niet zo raar gezien de resultaten van dit jaar. Maar ik schaam me er eigenlijk wel een beetje voor. Het kan en moet volgendjaar beter. Verder wat gesport en natuurlijk veel televisie gekeken naar de spelen logisch als je zoals wij van sport houden. We zijn een klein land maar presteren naar verhouding zeer goed vindt ik. We overschatten echter onze mogelijkheden nogal eens en denken dat we altijd moeten winnen maar vergeten dat er meer goede sporters zijn in de wereld.Trouwens als je op een dergelijk platform net geen medaille wint wil dat nog niet zeggen dat je het niet goed gedaan hebt. Er kan er immers maar een winnen. Het siert een mens als hij ook tegen zijn verlies kan. Vanmiddag is onze zoon met zijn gezinnetje bij ons geweest gisteren zijn ze terug gekomen uit Tjechie. Was heel gezellig en als ouders ben je ook wel weer blij als ze heelhuids weer terug zijn. Het blijft een kostbaar bezit. Vanmiddag even genoten van de knotsgekke wedstrijd van Groningen tegen Twente.
Tot volgende week