winterse visdag


Ik zit aan de boszijde van De Poele. Mijn groene paraplu moet mij beschermen tegen de elementen en verandert langzaam in een grote witte paddenstoel. De sneeuwvlokken nemen serieuze vormen aan en ik ben ruim twee uur aan het vissen. De oranje top van mijn feeder staat al die tijd roer en troosteloos in een kleine bocht naar rechts. Af en toe toetert er een langsrijdende auto. Waarschijnlijk staan de kachels van die auto’s op de warmste stand.

Aan het einde van een twee meter lange koord ligt sinds enkele minuten een thermometer op de bodem van De Poele. Na het binnenhalen, blijkt de watertemperatuur slechts een schamele 5,5 graden te zijn. Het is zoeken, constant zoeken naar de plek waar de karpers en witvis zich in scholen hebben verzameld. Variëren met het haakaas en afwachten wanneer de kortstondige aasperiode zich voordoet, is het credo.

Krom, zo krom als een hoepel gaat de hengeltop. Uit het niets hangt er een karper aan de andere kant van de lijn. Met beleid dirigeer ik de karper tussen de netmazen. Binnen no time vliegt er weer een blauwe 8 millimeter Boiliemeister boilie richting de horizon. Gelijk schiet ik er drie 6 millimeter Premium Carp Pellets achteraan. Deze pellets hebben de eigenschap om heel langzaam kleine voedseldeeltjes af te geven. Op deze wijze probeer ik alle vis te prikkelen tot zwemmen en azen. De 8 millimeter boilie is bedoeld om te selecteren op karper.

Nadat de hengel goed en wel op de steun ligt, gaat de hengeltop weer half rond. Heb ik ze gevonden? De teller blijft uiteindelijk steken op drie karpers, waarna het opnieuw voor een langere periode stil valt. De thermoskan en de broodtrommel zijn inmiddels leeg. De rits van de foedraal gaat dicht en het voetenplateau gaat weer onder de zitkoffer. Het is goed zo. Het was een fantastische visdag met veel leermomenten.
Tot de volgende keer.

Hans Hellendoorn